Theeceremonie bij Kiyomizu-dera

Waar Sannenzaka ligt

Sannenzaka is een met stenen geplaveide voetgangersweg in de wijk Higashiyama, omzoomd door traditionele gebouwen en vaak gecombineerd met de gelijkaardige weg Ninenzaka, aldus Wikipedia. Beide leiden richting Kiyomizu-dera, Kōdai-ji en Yasaka Shrine. De toeristische dienst van Kyoto noemt de toegangswegen van Kōdai-ji naar Kiyomizu-dera Ichinenzaka, Ninenzaka en Sanneizaka. Het theehuis ligt in deze wijk, en de boekingspagina vermeldt het exacte verzamelpunt, dus volg dat in plaats van een speld op de kaart. De weg is een met stenen geplaveide helling, dus kies comfortabele schoenen die makkelijk uitgaan, want gasten doen hun schoenen uit aan de deur van een theehuis.

Wat de steegjes zijn

Wikipedia zegt dat Sannenzaka een smalle helling is met zo'n 60 winkels en restaurants die traditionele producten en eten uit Kyoto verkopen, waarvan sommige hands-on culturele ervaringen aanbieden, waaronder theeceremonies. Er staat dat het gebied in 1972 als eerste in Kyoto werd genomineerd als beschermd historisch district, en dat de echte naam, Sanneizaka, vertaald wordt als heuvel van de veilige bevalling. Veel van de gebouwen zijn Kyo machiya, stadswoningen met houten deuren, papieren schuifdeuren en lemen muren. Wikipedia voegt eraan toe dat de weg samengaat met Ninenzaka en dat beide richting Kiyomizu-dera leiden, waardoor de helling de natuurlijke aanloop is naar het theehuis en naar de tempel.

Kiyomizu-dera in het kort

De eigen website van Kiyomizu-dera zegt dat de tempel werd gesticht in 778, dat het terrein dertig tempelgebouwen telt, waaronder de Hoofdhalle die een nationaal erfgoedstuk is, en dat de naam afkomstig is van het heldere water van de Otowa-waterval, waarbij kiyomizu zuiver water betekent. De site voegt eraan toe dat de meeste huidige gebouwen in 1633 werden heropgebouwd, na herhaalde branden. De toeristische dienst van Kyoto beschrijft de veranda van de hoofdhalle als uitstekend uit de bergflank op hoge houten zuilen, met uitzicht naar het westen over de stad. Wikipedia vermeldt de tempel binnen de UNESCO Werelderfgoedsite Historische Monumenten van het Oude Kyoto.

De tuin en zijn ontwerper

De organisator beschrijft de tuin van het theehuis als ontworpen door de landschapskunstenaar Ogawa Jihei VII. Wikipedia noemt hem een tuinarchitect uit de Meiji- en Taishō-periode, hoofd van de Ueji-familie van Kyoto-tuiniers, wiens werken onder meer de tuinen van het Heian-heiligdom en de tuin van de villa Murin-an omvatten. Het vermeldt geleende landschappen van de Higashiyama-heuvels en de roji, het tuinpad naar een theehuis, onder de kenmerken van zijn methode. Dat is achtergrondinformatie over de ontwerper, geen bewering over elke steen in deze tuin.

Naar de steegjes

De toeristenvereniging van Kyoto noemt het Kiyomizu-gebied zeer druk, met weinig parkeergelegenheid, en raadt openbaar vervoer aan. Ze beschrijft een wandelroute vanaf station Higashiyama via Nene-no-michi, Ninenzaka en Sannenzaka. Ze vraagt bezoekers ook om de weg niet te blokkeren wanneer ze stoppen om foto's te maken, niet op straat te roken en afval mee te nemen in plaats van gekocht eten weg te gooien, en ze dringt aan op extra voorzichtigheid in het kersenbloesem- en herfstloofseizoen. Trek extra tijd uit vóór de start, zodat u ontspannen aankomt in plaats van gehaast. Voor de aanreis vanaf Kyoto Station raadt de vereniging een combinatie van trein en bus aan, en ze zegt dat de stadsbus naar Gojo-zaka, de halte het dichtst bij de helling van Kiyomizu, vaak verstopt zit.

Bagage en grote tassen

Grote tassen en bagage zijn niet toegestaan in het theehuis, aldus de organisator. De toeristenvereniging van Kyoto zegt dat grote bagage in stadsbussen hinderlijk is voor andere passagiers en wijst reizigers op Hands-Free Travel-balies, waaronder een op Kyoto Station, die bagage naar uw accommodatie doorsturen. Laat de koffer in uw hotel of bij een bagagedienst achter voordat u de helling op gaat, en neem alleen een kleine tas mee met uw telefoon, een camera en een fles water. Een dag zonder handen vrij maakt de steegjes ook makkelijker begaanbaar, want de vereniging beschrijft ze als druk.

Wat het ticket toelaat en uitsluit

De organisator vermeldt het volgende, en de eerste twee punten worden het vaakst over het hoofd gezien wanneer een groep samen boekt. Controleer ze bij iedereen in uw gezelschap voordat u een datum kiest, want een ticket dat iemand omvat die niet naar binnen kan, is geen ticket dat u kunt gebruiken. Als uw groep zich splitst, boek dan alleen voor de mensen die naar binnen kunnen en stem de rest van de dag af op de steegjes:

• Kinderen van 7 jaar en jonger mogen niet naar binnen.
• Kimono-verhuur is niet beschikbaar in het theehuis.
• Grote tassen en bagage zijn niet toegestaan.
• De theeceremonie vindt plaats bij regen of zonneschijn.
• Privégroepen en kleine groepen kunnen boeken, en de instructeur spreekt Engels.
• Twee kopjes matcha uit Uji, traditioneel snoepgoed en een foto zijn inbegrepen.
• Via GetYourGuide kunt u een dag van tevoren annuleren voor een volledige terugbetaling, of een tijdslot openhouden en achteraf betalen.

Voor of na de ceremonie

De toeristische vereniging van Kyoto zegt dat de tempel wellicht de populairste van Kyoto is en een feestsfeer heeft, met verkopers van talismannen, wierook en papieren geluksbriefjes. Bezoekers scheppen water uit de watervallen in tinnen bekertjes, en men zegt dat drinken uit de drie stromen gezondheid, een lang leven en succes in de studie schenkt. De vereniging noemt de veranda een gunstige plek om de zonsondergang te bekijken. Een bezoek aan de tempel is een apart uitje naast de theeceremonie, dus beschouw ze als twee afzonderlijke uitjes.

Wat te dragen

De Japanse toeristische organisatie zegt dat gasten hun schoenen uittrekken voordat ze een theehuis binnengaan, en Wikipedia zegt dat gasten bij een formele chaji frisse tabi-sokken aantrekken. Wikipedia voegt toe dat kleding bij een theebijeenkomst doorgaans ingetogen en conservatief is, om niet af te leiden. Voor een bezoekerssessie volstaan eenvoudige kleding en schone sokken. De Japanse toeristische organisatie voegt toe dat rituelen die worden opgevoerd om de procedure aan bezoekers te tonen, geen formele kleding vereisen. Een kimono is optioneel en in dit theehuis niet te huur, dus draag iets waarin u comfortabel kunt zitten gedurende de ceremonie.

De tuin door het jaar heen

De organisator beschrijft de tuin in elk seizoen: bloesem die er in het voorjaar overheen dwarrelt, frisgroene esdoornbladeren in de zomer, karmozijnrode en gouden bladeren in het najaar en een met sneeuw bedekte tuin in de winter. Het kersbloesemseizoen wordt ten zeerste aanbevolen. De website van Kiyomizu-dera beschrijft dezelfde vier seizoenen op de berg. Wikipedia voegt toe dat theebeoefenaars het jaar traditioneel verdelen in een haardseizoen voor de koudere maanden en een komfoorseizoen voor de warmere, waarbij in de winter diepere kommen worden gebruikt en in de zomer ondiepere.

Voor wie dit niet is

Wie een uur in Kiyomizu-dera zelf wil doorbrengen, moet weten dat de ceremonie niet de tempel omvat. Reizigers met een grote koffer, een kind van 7 jaar of jonger, of het plan om ter plaatse een kimono te huren, hebben een andere regeling nodig. Bezoekers die een lange, formele ceremonie in een historische ruimte willen, kunnen beter kijken wat een volledige chaji inhoudt dan deze introductie, die dichter bij een demonstratie met een eigen kom staat. En wie een hekel heeft aan drukte, moet weten dat de toeristische dienst van Kyoto de omgeving als zeer druk bestempelt en een vroeg bezoek aanraadt als de rustigere keuze.